Suseł moręgowany

 
Źródło: http://www.zwe.pl/susel-moregowany/
Suseł moręgowany(Spermophilus citellus) – niewielki gryzoń z rodziny wiewiórkowatych zamieszkujący tereny Europy Środkowej i Wschodniej. W Polsce susła moręgowanego uznano za gatunek „zanikły lub prawdopodobnie zanikły” i objęto ścisłą ochroną gatunkową. Od 2005 w województwie opolskim prowadzi się reintrodukcję gatunku.

Wymiary i ubarwienie:
Suseł moręgowany jest gryzoniem o średniej wielkości. Ciało ma smukłą budowę – przy długości tułowia (wraz z głową) rzędu 19,8–23,2 cm waży tylko 240–340 gramów. Ogon jest puszysty, krótki – o długości 5,5–8,2 cm. Suseł ma krótkie futro, w części grzbietowej barwy żółtawo-szarej, na szyi i klatce piersiowej jasnej, a na brzuchu szaro-rudej. Charakterystyczne wybarwienie suseł moręgowany zawdzięcza gęsto ułożonym, poprzecznym prążkom. Stosunkowo duże, ciemne oczy leżą wysoko na głowie. Uszy są bardzo krótkie, ukryte w futrze. Krótkie łapy, mają płaskie, długie i mocne pazury, pomocne w kopaniu nor. Charakterystyczny wygląd głowy suseł zawdzięcza silnie rozwiniętym workom policzkowym.Jedyną cechą pozwalającą na wzrokowe odróżnienie samca i samicy na odległość jest zróżnicowanie wielkości ciała. Dorosłe samce są większe od samic.

Cykl życiowy: 

Najpierw ze snu budzą się samce, a dopiero później samice. Jeszcze przed godami samce starają się utrzymywać kontakt z jak największą liczbą samic. Jak wykazały badania przeprowadzone w okolicach Wiednia, 43% samców z danej kolonii zapłodniło 80% samic. Ruja ma miejsce tylko jeden raz w roku. Samce współzawodniczą wówczas w wyszukiwaniu partnerek. Samice susła moręgowanego przyjmują jednak zaloty tylko jednego samca, co odróżnia je od innych gatunków rodzaju Spermophilus. Zdobyta partnerka jest także pilnowana przez samca, by nie zbliżył się do niej rywal. Na widok przeciwnika samiec stroszy sierść i stoi w pozycji wyprostowanej z naprężonym ogonem, by swoją sylwetką przestraszyć zalotnika. Czasem jednak dochodzi bezpośredniej do walki. Po zakończeniu okresu godowego (kwiecień–maj), który zwykle trwa około 20–25 dni, samce tracą zainteresowanie partnerkami – nie biorą udziału w wychowywaniu młodych. Tylko wyjątkowo samce, którym nie udało się zdobyć i zapłodnić zbyt wielu partnerek, pomagają w pogłębianiu nory i przygotowywaniu miejsca do porodu. W norze przygotowanej dla młodych samiec nigdy nie nocuje.
Ciąża trwa 25–26 dni, choć niektórzy zoolodzy podają okres 28 dni. Samica rodzi od 3-8 młodych lub 6–8 młodych, tylko 1 raz w roku. Liczba embrionów może być bardzo zmienna w poszczególnych sezonach i w różnych rejonach geograficznych. Badania przeprowadzone na Opolszczyźnie wykazały, że w miocie rodzą się średnio 3 młode. Są nagie i ślepe. Okres karmienia młodych przez samicę trwa do 6 tygodni. Młode susły opuszczają rodzinną norę zwykle koło połowy czerwca. Wówczas masa ciała młodych obu płci jest podobna, ale jesienią samce są już wyraźnie większe od samic. Dojrzałość płciową susły osiągają dopiero na wiosnę następnego roku.
Suseł moręgowany żyje do 5 lat.

 Ciekawe linki:
http://www.jerzygrzesiak.pl/lista238.html

  Źródło: www.wikipedia.pl